هر سال بر اساس « قانون افزایش حقوق معلمان مدارس دولتی» مصوب 1974 در حقوق معلمان تجدید نظر می شود تا قدرت خرید و سطح رفاه مادی آنان کاهش نیابد. علاوه بر آن، هر دو سال یک بار معلمان از ارتقاء پایه برخوردار می شوند و به معلمان شایسته، ارتقاء اضافی نیز داده می شود. کلیه ی معلمان علاوه بر حقوق ماهانه، کمک های غیر نقدی(بن) و کمک هایی از جمله کمک به عائله، کمک هزینه تطبیق با هزینه زندگی، کمک هزینه مسکن، کمک ایاب و ذهاب و پاداش دریافت می کنند. پاداش که هر سه سال یک بار به معلمان داده می شود معادل 3/5 برابر حقوق ماهانه ی هر معلم است.

    افزون بر تسهیلات مالی فوق، کلیه ی معلمان از مزایای دیگری که « انجمن کمک متقابل به مدارس» در اختیار آنان قرار می دهد استفاده می کنند و این کمک ها شامل مزایا و کمک های کوتاه مدت و مزایای بلند مدت است. مزایای کوتاه مدت شامل هزینه های بهداشتی و زایمان، وام های اضطراری و غیره می شود، اما مزایای بلند مدت کمک هایی از جمله مقرری سالانه بازنشستگی و مقرری از کار افتادهگی را در بر می گیرد.   

                                      منبع: آموزش و پرورش تطبیقی (آقا زاده. احمد: ۱۳۸۶. سمت. ص ۱۸۲)