ضمن اعتراف به عدم داشتن تخصص در مسائل دینی و جامعه شناسی، مقدمه ی چند سطر زیررا با اجازه  اسلام شناسان و عاملان حقیقی دستورات دین اسلام ونیز با اجازه ی اندیشمندان علم جامعه شناسی، به ویژه دوست و استاد ارجمندم ... (متخصص جامعه شناسی وارتباطات) می نویسم، همچنین این بنده خدا نه طرفدار جناح و گروه سیاسی و اجتماعی خاص هستم و نه مخالف... بلکه مطالب این وبلاگ را آزادنه و از روی اندیشه و مطالعه، به قصد طرح موضوعات علمی و آموزشی نوشته و می نویسم:

      اسلام دین قانون و نظم است. بارها این مطلب حضرت علی(ع) انسان کامل و امام اول دین اسلام، بعد از پیامبر(ص) را به خاطر دارم و به بچّه مدرسه ای ها هم گوشزد کرده ام که: « خدارا خدارا، در کارهایتان نظم داشته باشید.»

إنَّ الْمُؤْمِنَ لا يُسىءُ وَ لا يَعْتَذِرُ، وَ الْمُنافِقُ كُلَّ يَوْم يُسىءُ وَ يَعْتَذِرُ.

همانا شخص مؤمن، خلاف و كار زشت انجام نمى دهد                                                          و عذرخواهى هم نمى كند                                                                                              ولى فرد منافق هر روز مرتكب خلاف و كارهاى زشت مى گردد                                        و هميشه عذرخواهى مى نمايد

                                             تحف العقول: ح 2ص 179، بحارالأنوار: ج 75، ص 119،

 اززیر بار ظلم نرفتن او، آزادگی، آزاده بودن و آزاد زیستن را بیاموزیم.

ازنفوذ فکری و معنوی رفتار و کردار او در یارانش، عدم ریاکاری را بیاموزیم.

ازبرخورد مناسب تؤام با احترام او با خانواده و زیر دستان در جنگ و قبل از آن، اخلاق را بیاموزیم.

ازعامل بودن،الگو بودن و جلودار بودن او و خانواده اش در جنگ، فرماندهی و مدیریت را بیاموزیم.

ازگفتارتوأم با ادب وعدم اهانت او به دیگران حتی عدم دادن فحش و ناسزا به دشمن خود، ادب رابیاموزیم.

ازبایگانی کردن نامه های کوفیان،رعایت نظافت وتمیزی درجنگ و...او منظم و مرتب بودن رابیاموزیم.

         هر چه گویم عشق را شرح و بیان            چون به عشق آیم خجل باشم از آن    «مولوی»       

هر قدر ادامه دهم، باز کم گفتم  و ناقص. پس بهتر است در یک جمله خلاصه کنم که:

از عشق و محبت او به هست دهنده ی هستی، عشق را بیاموزیم.

1ـ اگر برای مطالعه، برنامه ریزی داشته باشید، خیلی بهتر است ولی چنانچه از لحاظ زمانی و مکانی به طور منظم مطالعه کنید، خود نوعی برنامه ریزی عملی است. لذا از مقوله ی برنامه ریزی بیمناک نباشید و مطالعه ی خود را بدین وسیله، بدون نوشتن برنامه ی خواندن نیز می توانید عملی کنید.

2ـ برای نوشتن بهتر، آمادگی لازم را داشته باشید یعنی خوب مطالعه کنید و دروس را با بررسی و تفکر بخوانید نه سطحی و حفظ کردن.               

3ـ فکر چگونه نوشتن و چگونه امتحان دادن خود اضطراب آور است. پس نه زیاد به فکر جلسات امتحان و مسائل اضطراب آور باشید و نه زیاد بی خیال که از درس خواندن و یادگیری هنگام مطالعه غافل شوید.

4ـ زمان مطالعه را کاهش دهید، یعنی در قطعه زمان های کوتاه تر مطالعه کنید. ( حدااکثر30 دقیقه) در عوض میزان یادگیری مطالب را افزایش دهید.

5ـ نوشتن یا علامت زدن نکات مهم، در یادگیری مؤثر است. (کلید برداری، یادداشت برداری و حاشیه نویسی)

6ـ مطالب را بی صدا بخوانید ولی بعضی مواقع آن ها را برای خود، بلند بلند ادا کنید.

7ـ حداقل در طول دوره ی مطالعه، از پرداختن به کارهایی که مستلزم تفکر یا دلواپسی طولانی روی آن ها می باشد، خود داری کنید.

8ـ بعد از خواندن دروس (خواندن اجمالی و بعد مفصل و ...) ، از روش های تثبیت مطالب در ذهن استفاده کنید، مانند: مباحثه  و گفت و گو، نوشتن خلاصه، گفتن و توضیح مطالب به دیگران و...

9ـ بازی، ورزش، تغذیه ی صحیح و مناسب (غذاهای مقوی و تقویت کننده ی ذهن و کم کننده ی اضطراب) و خواب کافی را فراموش نکنید.

10ـ آنچه در حافظه بلند مدت باقي مي ماند، درک معني و سازمان دهی مطالب است. پس با یادگیری و تمرین روش های مختلف یادگیری، مطالب را در ذهن خود مرتب و سازمان دهید.

    بارها و بارها این موضوع و موضوعات مشابه و تکراری را در زنگ انشاء به دانش آموزان پیشنهاد کرده ایم تا در موردشان انشاء بنویسند در حالی که خیلی از این موضوعات یا مورد علاقه ی دانش اموزان نبوده و یا آنان را به تفکر، صحبت کردن و نوشتن سوق نمی دهند.

موضوعات انشاء باید بر اساس موارد کلی ذیل انتخاب گردند:

 متناسب با استعدادهای دانش آموزان باشند. انتزاعی صرف نباشند. تجربی باشند. ساده باشند. مورد علاقه ی دانش آموزان باشند، بر مبنای اتفاقات و موضوعات محیط و جامعه باشند و ....

حیطه ها و موضوعات پیشنهادی در دوره ی ابتدایی و راهنمایی:                            ـ بازنویسی نوشته ای دیگر(ساده)     ـ نوشتن معنی یا مفهوم شعر به نثر (به زبان ساده)      ـ گفتن یا صحبت کردن موضوعی به صورت گروهی یا فردی در گروه یا برای گروه دیگر و نوشتن آن چه در مورد آن صحبت شده     ـ ادامه دادن داستان نیمه تمام ( داستانی که سرآغاز آن توسط معلم به صورت بداهه گویی تعریف و یا نوشته شده است)       ـ مختصر نویسی یا نوشتن خلاصه ی یکی از دروس کتاب فارسی، داستان، متن، فیلم و ...       ـ همراه ساختن انشاء با نقاشی یا کاردستی یا کار عملی دیگر   ـ درست کردن کلمه ها یا جمله های به هم ریخته    ـ کامل کردن جمله های مختلف با توجه به خزانه ی لغات دانش آموزان    ـ انشاء گروهی     ـ گزارش نویسی      ـ توصیف منظره ی شهر، روستا، محل زندگی، مدرسه، کوچه و خیابان،اتفاقات و حوادث مختلف و ...      ـ گرد آوری و تدوین مجموعه ا ی از مطالب متنوع علمی، آموزشی، فرهنگی، داستانی و ... (همراه با نقد و بررسی موضوعات توسط دانش آموز)، سخنان برگزیده بزرگان و اندیشمندان یا ضرب المثل های محلی    ـ شرح حال نویسی    ـ نامه نویسی (با توجه به قواعد آن)  ـ سفرنامه نویسی ( گزارش سفر خود، شخص دیگر و یا گزارش سفر به مناطق مختلف صرفاً از روی مطالعه ی کتاب های مختلف و ...)  ـ موضوعات تخیلی مانند: گزارش اختراع ذهنی یا ابداع عملی، گزارش فیلم یا انمیشن تخیلی و ...  ـ خاطره نویسی،  و ....